Оча. Алиасғар Аминии Деҳақӣ

Баргардон аз ҳуруфи форсӣ: Дилафрӯз Қурбонӣ

Ин достон ривоятест аз кашмакашҳои ҷангҳои дохилӣ миёни шаҳрвандони тоҷик, ки дар дили ин арса рухдоде падид меояд, ки саросар бо эҳсоси инсонӣ омехта аст. Кӯдаке, ки ҳоло бузург шудааст, инак аз ранҷҳои худ дар гузашта мегӯяд, ки чӣ гуна модарашро дар ҷанг аз даст додааст ва чӣ гуна дар муҳити ин ҷанг рушд кардааст. Ҳоло ӯ дар як мартабаи баланд истода ва ба гузаштаи хушунатбори ҷанги шаҳрвандӣ менигарад, ки ҳикоят аз ранҷҳои куҳнашуда дар қалби ин инсон аст. Ба ростӣ ин инсони ровӣ, ки ҳоло сӣ сол аз умри ӯ мегузарад, достонеро ривоят мекунад, ки ҳокӣ аз ранҷҳои ӯ дар ин синну сол аст.

Аминии Деҳақӣ дар ривояти ин достон кӯшидааст бо нусхабардорӣ аз як воқеияти таърихӣ ҳикояти ранҷҳои инсониро аз нигоҳи шоҳид матраҳ кунад.