Деҳаи зархез: рисолаи пажӯҳишӣ-бадеӣ
Деҳаи зархез: рисолаи пажӯҳишӣ-бадеӣ (дар бораи арзишҳои миллии деҳаи Эҷи ноҳияи Нурато ва намунаҳо аз осори эҷодкорони он) Деҳаи Эҷ […]
Деҳаи зархез: рисолаи пажӯҳишӣ-бадеӣ (дар бораи арзишҳои миллии деҳаи Эҷи ноҳияи Нурато ва намунаҳо аз осори эҷодкорони он) Деҳаи Эҷ […]
Ба гуфтаи Ҳаким Умари Хайём, Кӯзагари даҳр чунон ҷоме месозад, ки ба зебоии он ҳар гуна ақл офарин мехонад. Вале
Аз санг сахт, аз гул нозук (Ҳикояҳо ва қиссаҳо; Очеркҳо, мақолаҳои публитсистӣ, таҳлилӣ ва фарҳангӣ). Қисми 2 Зиндагии инсонро бе
Аз санг сахт, аз гул нозук. (Ҳикояҳо ва қиссаҳо; Очеркҳо, мақолаҳои публитсистӣ, таҳлилӣ ва фарҳангӣ). Қисми 1 Зиндагии инсонро бе
Хонандагон бо осори се тан адиби роҳафтода – Юнуси Имомназар, Шариф Халил ва Фаридуни Фарҳодзод, ки имрӯз дар майдони насри
Аз пайи Инқилоби Октябр, ки дар Русия ба вуқӯъ пайваста буд, авоили солҳои бистуми асри XX дар сарзамини Аморати Бухоро
Юнуси Имомназар бештар тавассути мақола, ҳикоя ва қиссаҳои худ, ки дар матбуоти даврӣ ба чоп расидаанд, ба хонандагон ошно аст.