Зинда бод ханда (Гулчин барои кӯдакон ва наврасон)
ЗИНДА БОД ХАНДА! Рафта гуфтам ба духтур: – Нотобам, эй амакҷон! Гаҳ дилам мекунад дард, Гаҳ сару гоҳе дандон. Бовар […]
ЗИНДА БОД ХАНДА! Рафта гуфтам ба духтур: – Нотобам, эй амакҷон! Гаҳ дилам мекунад дард, Гаҳ сару гоҳе дандон. Бовар […]
Хонандаи хушзавқи тоҷик бо асарҳои нависандаи рангинхаёл, нозукбин Гулчеҳра Муҳаммадиева дербоз ошност. Дар китоби «Дунёи бачаҳо» ӯ хостааст ба бачаҳои
Ба адабиёти шумо бачагон, рӯ оварданам ду сабаб дорад. Рӯзе набераам – Мукаррама, ки синфи панҷ мехонад, гила кард: –
Барои шумо, бачагону наврасони азиз, нависандаи шинохтаатон ҳоло қиссаву ҳикояҳое пешкаш медорад ва умедвор аст, ки ба шавқу завқ мехонед.
Ин маҷмӯа шеърҳои тозаи барои кӯдакон офаридаи шоири машҳури тоҷик, барандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ устод Бозор Собирро
Маҷмӯаи шеърҳои «Бачаҳои хуб», ки ба бачагони синни миёнаи мактабӣ бахшида шудааст, дар кори таълиму тарбияи наслҳои навраси замони мо
Нашри ҷадиди китоби «Афсонаҳои халқи тоҷик» бар асоси нусхаи нахустини он, ки дар соли 1957 рӯи чоп омадаааст ва ҳамзамон
Гуле аз навбаҳорат ман, Ватан, як мушти хокат ман. Сари сабзи чинорат ман, Парешон атри покат ман. Баҳром Фирӯз
Нависандаи маҳбуби тоҷик Баҳром Фирӯз кӯдаконро беҳад дӯст медошт. Худ чун кӯдак дили софу бекина дошт. Беҳтарин ҳикоя, қисса ва