Зиндаятим: қисса ва ҳикояҳо. Неъмат Бобоҷон

Дар маҷмӯа қиссаҳои «Хонаи умед», «Зани аскар», «Зиндаятим» ва ҳикояҳои дар солҳои охир на­виштаи муаллиф ҷой дода шудааст. Дар қиссаи «Хонаи умед» ҷавонон, ки қаҳрамони асосии асаранду аз душвориҳо наҳаросида, дар аз худ намудани даштҳои ташналаб ва ба бӯстон табдил додани як гӯшаи Тоҷикистони азиз меҳнат мекунанд, тасвир ёфтаанд.

«Зани аскар» бошад, ба мавзӯи солҳои Ҷанги Бузурги Ватанӣ,бурду бохти рӯзгори он замон, рафтори номардонаи баъзе роҳбарон, меҳнати содиқонаи халқ дар ақибгоҳ, ғалабаи некӣ аз болои бадӣ бахшида шудааст. Ҳикояҳои нависанда низ ҳаётӣ буда, дар тарбияи хонанда аҳамияти калон хоҳанд бозид.