Нони шарикӣ (роман). Мирзонасриддин

Дар романи «Нони шарикӣ» яке аз мавзӯъҳое, ки дар атрофаш бо гузашти солҳо баҳс кам намегардад, яъне рӯзгори даврони СССР, мавриди тасвир қарор гирифтааст.

Қаҳрамони асар - раиси номвари колхоз Ҷовид Мансуров дар авҷи шуҳрат ҳукми қатл мегирад, аммо аз он мераҳаду даҳ соли умрашро дар зиндон мегузаронад. Инчунин, муомилаву муованати минтақаҳои он кишвари беканор дар мисоли намояндагонашон муфассал ба қалам дода шудааст.

Романи «Нони шарикӣ» (Сад сол бо Русия) давоми романи «Оташ дар хонаи қадим» буда чунин ном гирифтанаш ҳам аз ҳамин ваҷҳ мебошад. Рӯзгор чунон сурат гирифт, ки дар асри XX мо, тоҷикон, бо халқи рус ва халқҳои дигар ҳафтод сол дар арсаи як давлат бо ҳам зистем. Он ҳастӣ чӣ гуна буд, мо аз он давлат чӣ нокомиҳо дидем ва чӣ дастовардҳое гирифтем? Ҳамин аст дастонаш «Нони шарикӣ». Таҷрибаи он солҳо басо омӯзанда ҳам ҳаст.