Осор. Ҷилди 8. Абдулқодири Бедил

Осор. Дар 8 ҷилд. Ҷилди ҳаштум.

Таҳияи матн бо шарҳи луғот ва тавзеҳот аз Бобобек Раҳимӣ

Ҷилди охирини осори манзуми ҳаштҷилдаи Мирзо Абдулқодири Бедил (1644 – 1720) қасидаву қитъа, таркиббанду тарҷеъбанд, мухаммасот, мараббаъ, муаммоҳо ва маснавиҳои кӯчаки «Танбеҳулмуҳаввисин», «Сифати асп», «Сифати фил», «Сифати шамшер» ва «Сифати забону гуфтори маъшуқ»-ро дар бар кардааст. Ба ғайр аз маснавии «Сифати асп», ки дар китобе бо номи «Шаҳпари инсон» (муаллифон Ҳасани Муродиён ва Хоналӣ Қурбонзода, Душанбе, 2003) ба табъ расидааст, асарҳои дигари ин ҷилд ба расмулхатти имрӯзаи тоҷикӣ ба шакли комил бори аввал чоп мешаванд.