Таҳдидҳои замони муосир: масъалаҳои назариявию методологӣ. Монография. Хуҷамурод Сафарализода

Дар монография хусусиятҳои муҳимми таҳдидҳои замони муосир таҳлилу таҳқиқ гардидаанд. Муаллиф дар асоси омӯзиши назарияҳои таҳдидшиносӣ тафовути таҳдид ва хавфу хатарҳоро нишон додааст. Дар заминаи методологияи таҳқиқот яке аз унсурҳои муҳимтарини низоми амнияти миллӣ баррасӣ шудааст. Инчунин муаллиф дар асоси таҳлили омилҳои дохилию берунӣ шаклҳои гуногуни зоҳиршавии таҳдидҳоро нишон додааст. Ба андешаи муаллиф, субъекти таъмини амнияти миллӣ замоне метавонад дар пешгирии таҳдидҳои эҳтимолӣ ва безараргардонии таҳдидҳои воқеӣ муваффақ шавад, ки агар дар бораи сарчашмаҳои пайдоиш ва хавфу хатари онҳо маълумот ва иттилооти зарурӣ дошта бошад.

Китоб ба магистрон, докторантони PHD, унвонҷӯён ва мутахассисони соҳаи илмҳои сиёсӣ, инчунин ба мутахассисоне, ки ба масоили таъмини амнияти миллӣ таваҷҷуҳ доранд, пешниҳод мегардад.