Ганҷинаи Ғоронзамин (намунаҳои адабиёти шифоҳӣ)
Ғорон, ҳама вақт ба барфу борон астӣ, Дар асл макони номдорон астӣ. Лаъл дар бағалу чашмаҳот мӯъҷизаанд, Сад шукр кунам, […]
ҳаҷв
Ашки ханда (латифаҳо)
Латифаҳои нависандаи ҷавони боистеъдод Самариддин Асозода хонданбобу дилнишинанд, зеро аксаран лутфи нозук ва заминаи ҳаётӣ доранд.
Қиссаи Ких (қисса ва ҳикояҳои ҳаҷвӣ)
«Қиссаи Ких» қиссаест дар мавзӯи воқеаҳои мудҳиши ҷанги шаҳрвандӣ. Дар маҷмӯа ҳикояву латифаҳои солҳои гуногун эҷодкардаи муаллиф низ ҷой дода
Як ароба гулу хор (маҷмӯаи ҳикояҳои ҳаҷвӣ)
Дар ҳаҷви нависанда Равшани Ёрмуҳаммад ҳаргиз рашку ҳасад ва бадбинию ниқори ғаразнок вуҷуд надорад. Танҳо инъикоси камбудиҳои пурнуқсони ҷомеа ба
Шохҷорӯб (маҷмӯаи шеърҳои ҳаҷвӣ)
«Шохҷорӯб»-и шоири ҳаҷвнигор Наимҷон Назирӣ шеъру масал, ҳазлу мутоибаҳои дар солҳои охир навиштаи ӯро дар бар мегирад. Муаллиф бо забони
Чашмаи мурод. Маҷмӯаи шеърҳо
Маҷмӯаи шеърҳои «Чашмаи мурод», ки ба муносибати 70-солагии зодрӯзи шоир Наимҷон Назирӣ ба табъ мерасад, нигоштаҳои солҳои охири ӯро дар
Дарункӯб (ҳаҷвияҳо)
Ҳаҷв суханест сӯзандаву созанда. Он ҳарчанд ба зоҳир хандабарангез аст, ба ботин ханҷари тез аст. Ва ашхоси ноқисрафтору нохушгуфторро ҳушдор
Равзани роз (мунтахаби ашъор)
Табъи равон, лутфи забон, ҳаҷви гарон «Равзани роз»-и Гурез Сафарро боби хондан, завқидан ва шавқидан карда.
Ман Муҳтарам Ҳотам (лутф ва ҳикояҳои минётурӣ)
Дар ин китоб аз рӯзгору зиндагии шоири шинохта Муҳтарам Ҳотам лаҳзаҳои гуногуни лутфомезу ибратангез гирд оварда шудаанд. Қисмате аз ин
Қарсак аз ду даст
Ҳаҷв дар эҷодиёти Бобо Ҳоҷӣ мавқеи муҳимро ишғол мекунад. Масал, ҳазл, назира ва эпиграммаҳои нишонрасу обдори ӯ симои хушомадгӯён, порахӯрон