Юсуф ва Зулайхо
Қиссаи пурсӯзу гудоз ва пурнозу ниёзи «Юсуф ва Зулайхо» маснавии панҷуми китоби «Ҳафт авранг»-и Абдураҳмони Ҷомӣ буда, ба тарзу пайравии […]
Қиссаи пурсӯзу гудоз ва пурнозу ниёзи «Юсуф ва Зулайхо» маснавии панҷуми китоби «Ҳафт авранг»-и Абдураҳмони Ҷомӣ буда, ба тарзу пайравии […]
Нуриддин Абдураҳмони Ҷомӣ аз бузургтарин шоирон, олимон, файласуфон ва мусиқишиносони тоҷик буда, 7 ноябри соли 1414 дар деҳаи Харҷарди тобеи
Абдураҳмони Ҷомӣ. Мунтахаби ғазалиёт. Ахтарони Адаб, ҷилди 31. Мураттибони матн ва луғату тавзеҳот Алии Муҳаммадии Хуросонӣ ва Холида Давлатова. Муҳаррир
Маҷмӯа саду як ғазали нобу шӯрангези шоири шаҳири точик Нуриддин Абдураҳмони Ҷомӣ (1414-1492)-ро дарбар мегирад. Умеди комил дорем, ки он
«Баҳористон»-и бехазон аз гаронмоятарин осори тарбиявӣ- ахлоқии адабиёти ҷаҳону форсизабон ва эҷодиёти Мавлоно Абдураҳмони Ҷомӣ (1414-1492) буда, бештар аз 500